Mia en Sjors

In Tineo (de dag na het ontbijt met het gekookte eitje van de 2 Duitse studenten) ontmoette ik Mia en Sjors. Deze Belgische vrienden zijn samen deze camino aan het wandelen ter nagedachtenis aan hun vorig jaar overleden echtgenoten. Voor Mia (inmiddels 78) is het een van de laatste lange afstandswandelingen zegt ze zelf. Ze wandelen ongeveer 10 km per dag. Voor de pittige route (waarbij ik voor het alternatief in 2 dagen heb gekozen), was Mia erg duidelijk. Deze route (= pittige) moet ik wandelen zei ze. Gevolgd door de uitspraak: “als je het niet probeert dan weet je het ook niet”. Ze wilden zich wel met een taxi zo ver mogelijk de berg op laten brengen dus dat stelde me enigszins gerust. Ik heb wel tegen Mia gezegd dat je sommige dingen niet hoeft te proberen om te weten dat het niet goed is voor je. Daar heb ik het maar bij gelaten. Sjors zat nog wel te stressen met de overnachting van de volgende nacht: vanwege het hazelnootfeest van 6-9 september waren veel accomodaties vol. Ik heb Sjors een aantal opties gegeven; later die avond gaven ze aan dat het gelukt was om een overnachting 5 km verderop te boeken. Helaas heb ik hen de dagen erna niet meer gezien dus ik weet helaas niet hoe het verder met hen is gegaan. Wellicht zie ik hen nog in Santiago. 
 

Mijn alternatieve route is ook iets anders gegaan dan ik had gepland. Tijdens de eerste dag van de alternatieve route startte ik mijn zoektocht naar een overnachting voor de volgende dag. Dit ging vrij vlotjes (ook al waren er 2 pelgrimsherbergen in Berducedo gesloten). In Berducedo komen de pittige en de alternatieve route samen dus dit geeft extra druk op de beschikbare overnachtingen. Later die avond bleek dat ik een bed 20 km na Berducedo had gereserveerd. Natuurlijk even paniek maar toen al snel in de oplossingen modus. Het is uiteindelijk de oplossing geworden om met de taxi naar Berducedo te gaan en daar vervolgens de 20 km naar mijn gereserveerde bed te wandelen. Consequentie is wel dat ik de tweede dag van het alternatief dus niet heb gewandeld. Erg jammer want het was die dag erg mooi weer. 
 

Na mijn vorige blog is het weer beter geworden. Het is droog maar nog steeds erg fris. Bij vertrek in de ochtend is het ongeveer 6 graden; het warmt op naar 18 graden in de middag. Heerlijk wandelweer! Ik heb wel een aantal pittige dagen achter de rug. Ik ben flink verkouden geworden en door het wandelen met mijn rugzak krijg ik veel pijn in mijn nek. Gelukkig is er bagage transport op de Camino. Gisteren heb ik de inhoud van mijn rugzak laten vervoeren naar het volgende overnachtingsadres. Helaas gaf dat nog steeds nekklachten dus vandaag heb ik mijn hele rugzak laten vervoeren. Wat makkelijk wandelen zonder rugzak! Het plezier in het wandelen heb ik dan ook weer terug. Morgen wandel ik naar Lugo, deze plaats staat bekend om zijn Romeinse stadsmuur. Hier blijf ik de komende nachten. Nog maar 120 km naar Santiago!