Een bijzonder einde

Afgelopen woensdag ben ik op het plein voor de kathedraal in Santiago aangekomen. Hoewel dit voor mij de tweede keer is, is het toch weer een emotioneel moment. Niet alleen emotioneel voor mezelf maar Je ziet, hoort en voelt ook de emoties van de andere pelgrims die aankomen op het plein. ‘s Avonds heb ik de pelgrimsmis bezocht in een overvolle kathedraal. Door het Spaans begrijp je niet alles maar het elkaar de hand geven en vrede toewensen aan het einde van de mis blijf ik een mooi ritueel vinden.

Donderdagochtend heb ik op het pelgrimskantoor mijn Compostela opgehaald. Tot mijn verrassing is dit een bijna geautomatiseerd proces. Je pelgrimspaspoort wordt nog wel handmatig van een stempel ‘compleet’ voorzien. Vervolgens ben ik doorgegaan naar de huiskamer van het Nederlandse st. Jacobsgenootschap om een kop thee te drinken en eindelijk weer even Nederlands te praten. In de huiskamer zijn twee vrijwilligers aanwezig. Als ik bij de vrijwilligers aangeef dat ik onderweg geen Nederlanders ben tegen gekomen, bedenk ik me dat ik wel de Belgische Mia en Sjors heb gesproken en me zorgen maakte of het wel goed zou gaan met hen op de Camino. Als ik de vrijwilligers vertel over Mia en Sjors blijken zij gisteren in de huiskamer geweest te zijn. En een kwartier later stappen Mia en Sjors nogmaals de huiskamer binnen. Wat een bijzonder moment! Na ons afscheid alweer twee weken geleden, hebben zij een groepje Nederlanders ontmoet. Aangezien in deze groep 2 mensen terug naar huis moesten, konden Mia en Sjors gebruik maken van de reserveringen van de 2 afvallers. Wat mooi dat het toch goed is gekomen met hen! En nu gaan ze naar Finisterre: nog 90 km wandelen voor hen. De route naar Finisterre heeft geen bagage transport dus ze gaan met een kleine dagrugzak en laten hun grote rugzak achter in een kluisje in het pelgrimsbureau. Natuurlijk hebben we foto’s gemaakt van onze ontmoeting in Santiago. Wat is de camino dan toch een kleine wereld!

Santiago is een mooie stad! Na een uitgebreid bezoek aan het museum van de kathedraal heb ik het gerenoveerde Portico of Glory in de kathedraal bezocht. Echt een bijzonder mooi werk van Master Matteo gebaseerd op het bijbelboek Openbaringen. Daarnaast heb ik het pelgrimsmuseum bezocht dus ik kan jullie nu alles vertellen over het ontstaan van de camino. 
 

Omdat er geen bagage transport is naar Finisterre reis ik zaterdagavond weer terug naar huis. Na alle drukte van de afgelopen weken heb ik zin om weer in mijn eigen huis te zijn (komende week ben ik nog vrij). Ik heb me deze camino wel gerealiseerd dat dit voorlopig mijn laatste camino is. Volgend jaar wordt het een luxe fietsvakantie of toch een keer die rondreis door Australië 😊